Kamery przemysłowe -monitoring

O kamerach przemysłowych

Kamery CCTV są analogowe lub cyfrowe, co oznacza, że ​​działają one w oparciu o wysłanie analogowych lub cyfrowych sygnałów do urządzenia pamięci masowej, takich jak rejestrator lub komputer.

Kamery analogowe

Sygnały analogowe mogą być konwertowane na sygnał cyfrowy, aby umożliwić przechowywanie ich na komputerze. W takim przypadku kamera wideo musi być podłączona bezpośrednio do karty wideo w komputerze, a karta następnie konwertuje sygnał analogowy na cyfrowy. Karty te są stosunkowo tanie, ale nieuchronnie sygnały cyfrowe są skompresowane 5:1 (kompresja MPEG) w celu oszczędności miejsca na dysku twardym, co może prowadzić do niższej jakości takich nagrań.

Innym sposobem na przechowywanie nagrań cyfrowych jest zapis za pomocą cyfrowego rejestratora wideo (DVR). Takie urządzenie jest zbliżone do funkcji komputera z kartą przechwytywania i odpowiedniego oprogramowania do nagrywania sygnału wideo. W przeciwieństwie do komputerów, większość rejestratorów zaprojektowanych dla celów CCTV jest urządzeniami całkowicie samodzielnymi, które wymagają mniej konserwacji. Są również prostsze w konfiguracji od systemów opartych o komputery.

Niektóre rejestratory pozwalają również na nadawanie cyfrowe sygnału wejściowego w lokalnej sieci komputerowej lub przez internet. Urządzenie, które pozwalają na nadawanie wideo, ale nie na jego nagrywanie, nazywa się serwerami wideo. Urządzenia te skutecznie mogą przekształcić dowolną analogową kamerę lub analogowego sygnału wideo do formatu przesyłanego przez sieć.

Kamery cyfrowe

Kamery te nie wymagają karty przechwytywania wideo, ponieważ wysyłają już sygnał cyfrowy, który może być zapisywany bezpośrednio przez komputer lub odpowiedni rejestrator. Sygnał zwykle jest skompresowany 5:1, ale jakość DVD można osiągnąć poprzez odpowiednią kompresję (MPEG-2 jest standardem DVD-video). Szeroko stosowany jest standard H.264, który oferuje szereg opcji umożliwiających określenie stosunku ilość zajmowanego miejsca – jakość nagrania.

Zapisywanie nieskompresowanego, cyfrowego nagrania zajmuje ogromną ilość miejsca na dysku twardym, a kilka godzin nieskompresowanego wideo może szybko zapełnić taki dysk. Detekcja ruchu jest więc często stosowana jako obejście tego problemu.

Na rynek wchodzą multi-megapikselowe kamery IP. Wciąż są dość kosztowne, ale mogą rejestrować obrazu wideo w rozdzielczości 1, 2, 3, 5 a nawet 11 Mpix. W przeciwieństwie do kamer analogowych, odczytywanie numerów z tablic rejestracyjnych jest w tym wypadku prostsze, bez stosowania dodatkowych zabiegów. Rozdzielczość 11 Mpix pozwala na rozróżnienie każdej z dłoni u osoby. Ze względu na dużo wyższe rozdzielczości dostępne dla tych typów kamer, jeden egzemplarz może objąć obszar, które do tej pory musiało obserwować kilka kamer analogowych.

Kamery sieciowe

Kamery IP lub kamery sieciowe posiadają wbudowany serwer wideo, z przydzielonym adresem IP, i zapewniają strumieniowy przesył sygnału wideo, a czasem nawet audio.

Ponieważ kamery sieciowe są urządzeniami zintegrowanymi i nie potrzebują na wyjściu sygnału analogowego to oferują rozdzielczości wyższe niż kamery analogowe. Typowe analogowe kamery CCTV mają rozdzielczość PAL (768 × 576 pikseli) lub NTSC (720 × 480 pikseli), podczas gdy kamery sieciowe mogą mieć rozdzielczość VGA (640 × 480 pikseli), SVGA (800 × 600 pikseli) lub quad-VGA (1280 x 960 pikseli, określane również jako „megapiksel”).

Analogowa lub cyfrowa kamera podłączonego do serwera wideo działa jako kamera sieciowa, ale wielkość obrazu jest ograniczony standardem wideo kamery. Jednak to optyka (obiektyw i przetwornik wideo), a nie rozdzielczość, decydują o jakości obrazu.

Kamery sieciowe mogą być wykorzystywane do budżetowych rozwiązań nadzoru (wymagających jednej kamery sieciowej, sieci LAN i jednego komputera PC) lub mogą zastępować całe systemy CCTV (klasyczne kamery są zastępowane sieciowymi, rejestratory i monitory CCTV zastępowane są cyfrowymi odpowiednikami).